Üç kadın ellerinde sepetleriyle pazardan
dönüyorlardı. Dinlenmek için yolun kenarındaki kanepeye oturdular. Çocukları
hakkında sohbet etmeye başladılar.
Birinci kadın; oğlunun çok hareketli olduğunu,
ellerinin üzerinde dakikalarca yürüyebileceğini söyledi.
İkinci kadın; bülbül sesli oğlunun şarkılarına
herkesin bayıldığını anlattı.
Üçüncü kadın onları dinlemekle yetindi.
Niçin
konuşmadığını sorduklarında:
- Benimkinin anlatılacak bir marifeti yok, dedi.
Bu konuşmalara kulak misafiri olan bir ihtiyar,
kadınların peşinden yürüdü. Sokağın başında kadınlar sepetlerini yere bırakıp
yorulan kollarını, ağrıyan bellerini ovuşturmaya başladılar. Onları gören
çocukları koşarak geldiler. Birinci kadının oğlu perendeler atarak ellerinin
üzerinde yürüyordu. İkinci kadının oğlu bir taşın üzerine oturup annesinin
sevdiği şarkılardan birini söylemeye başladı. Diğer kadınlar onu coşkuyla
alkışladılar. Üçüncü kadının oğlu ise;
- Sana yardım edeyim anneciğim, diyerek sepetin
kulpuna yapıştı. Kadınlar oradan geçmekte olan yaşlı adama, çocuklarının
marifetini nasıl bulduğunu sordular.
- Ben marifetli bir çocuk gördüm, dedi ihtiyar. O da annesine yardıma koşan şu çocuk. O, Peygamber Efendimizin şu hadis-i
şerifine uygun davrandı:
"HERKESE
ANNESİNİN HİZMETİNDE BULUNMAYI TAVSİYE EDERİM."

Yorum Yapın-Paylaşın Sesinizi Duyurun!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder